چسباندن کاشی بین کابینتی روی کاشی، بدون تخریب کابینت

کاشی‌های بین کابینتی قدیمی شده‌اند، اما کابینت‌ها هنوز سالم و زیبا هستند. آیا برای عوض کردن بین کابینتی حتماً باید کاشی‌های قبلی را تخریب کنیم؟

خبر خوب اینکه همیشه چنین کاری لازم نیست! اگر کاشی‌های قبلی کاملاً محکم باشند، می‌توان کاشی جدید را روی همان سطح اجرا کرد. به این ترتیب خبری از تخریب گسترده، گردوخاک زیاد و آسیب احتمالی به کابینت و صفحه کابینت نیست.

البته این روش یک نکته مهم دارد: کیفیت بالا بیشتر از هر چیز به آماده‌سازی سطح و اجرای درست وابسته است. در ادامه مرحله‌به‌مرحله می‌بینیم باید چه کار کنیم.

قدم اول: آیا می‌شود روی این کاشی بین کابینتی، کاشی جدید چسباند؟

قبل از خرید کاشی و چسب، چند ضربه ملایم به قسمت‌های مختلف بین کابینتی بزنید.

اگر کاشی‌های قدیمی لق هستند یا در بعضی قسمت‌ها صدای توخالی شنیده می‌شود، بهتر است سراغ اجرای لایه دوم نروید. کاشی جدید قرار است به کاشی قبلی متصل شود؛ بنابراین لایه قدیمی باید خودش اتصال محکمی به دیوار داشته باشد.

در واقع این روش زمانی منطقی است که مشکل شما ظاهر قدیمی بین کابینتی باشد، نه خرابی زیرسازی آن.

قدم دوم: چربی روی کاشی‌ها را از بین ببرید

دیوار بین کابینتی برخلاف بسیاری از دیوارهای خانه دائماً در معرض بخار و چربی غذا قرار دارد. ممکن است سطح در ظاهر تمیز به نظر برسد، اما هنوز یک لایه چربی روی آن وجود داشته باشد.

قبل از شروع نصب باید سطح کاشی‌های قدیمی کاملاً چربی‌زدایی شود. برای این مرحله می‌توان از شوینده‌های چربی‌زدا استفاده کرد تا چربی، موم و آلودگی‌های باقی‌مانده روی سطح پاک شوند.

در زمان انجام کار بهتر است صفحه کابینت را هم کاملاً بپوشانید. یک روش ساده، پوشاندن کانتر با پلاستیک و ثابت کردن لبه‌های آن با چسب کاغذی است تا ملات و مواد اجرا روی صفحه کابینت نریزند. حتی می‌توان قبل از پهن کردن پلاستیک، سطح را کمی مرطوب کرد تا پلاستیک بهتر روی کانتر بخوابد و هنگام کار جابه‌جا نشود.

قدم سوم: پریزهای بین کابینتی را فراموش نکنید

اضافه شدن یک لایه کاشی جدید یعنی ضخامت دیوار بیشتر می‌شود و این موضوع روی پریزهای بین کابینتی هم تأثیر دارد.

قبل از کار، برق مدار باید قطع شود. سپس قاب پریزها باز می‌شود تا هنگام نصب، کاشی جدید بتواند پشت لبه‌های پریز قرار بگیرد. بعد از پایان کار نیز به دلیل بیشتر شدن ضخامت دیوار ممکن است برای نصب مجدد پریز به پیچ بلندتر نیاز باشد.

پس قبل از شروع کاشی‌کاری، محل تمام پریزها را مشخص کنید و برش‌های اطراف آن‌ها را از قبل در نظر بگیرید.

قدم چهارم: سطح براق کاشی قدیمی را از بین ببرید.

سطح کاشی قدیمی معمولاً صاف و صیقلی است. به همین دلیل قبل از اجرای ملات باید سطح برای چسبندگی بهتر آماده شود.

یکی از روش‌های استفاده‌شده برای این کار، اجرای پرایمرهای مخصوص روی کاشی قدیمی است. پرایمر با غلتک روی سطح اجرا می‌شود و بعد از خشک شدن، سطح صاف کاشی را به بستری زبرتر برای مرحله نصب تبدیل می‌کند.

نکته مهم این است که اجرای کاشی جدید نباید بلافاصله بعد از پرایمر انجام شود؛ ابتدا باید زمان لازم برای خشک شدن آن در نظر گرفته شود. (حدود یک ساعت)

قدم پنجم: قبل از مخلوط کردن چسب، چیدمان کاشی را مشخص کنید

یکی از اشتباهات رایج این است که نصب را از یک گوشه شروع کنیم و تازه در انتهای دیوار متوجه شویم باید یک تکه بسیار باریک کاشی نصب شود. به همین خاطر قبل از اجرا، چیدمان کاشی‌ها را روی دیوار مشخص کنید.

همچنین فرض نکنید صفحه کابینت کاملاً تراز است. بهتر است یک خط افقی تراز داشته باشید و رج اول را بر اساس آن تنظیم کنید. اگر کانتر کمی شیب داشته باشد، می‌توان برش رج اول را با همان اختلاف تطبیق داد تا بندهای رج‌های بعدی صاف باقی بمانند.

برای شروع هم بهتر است زیباترین و قابل‌دیدترین قسمت آشپزخانه را در اولویت قرار دهید و برش‌های کمتر جذاب به گوشه‌های کم‌دید منتقل شوند.

قدم ششم: برای چسباندن کاشی جدید چه چیزی اهمیت دارد؟

آماده‌سازی سطح فقط یک طرف ماجراست و ماده‌ای که برای نصب استفاده می‌شود هم باید با نوع زیرکار هماهنگ باشد. برای اجرای کاشی جدید روی یک سطح قدیمی و کم‌جذب، سراغ چسب پودری باکیفیت و متناسب با زیرکار بروید و پیش از اجرا، کاربرد و روش مصرف درج‌شده توسط تولیدکننده را بررسی کنید. محصولاتی از تولیدکنندگانی مثل اینترلوکس و شیمی ساختمان را هم بهتر است بر اساس همین مشخصات فنی و شرایط پروژه با یکدیگر مقایسه کنید.

اگر محصول به‌صورت پودری آماده می‌شود، ابتدا آب داخل ظرف ریخته شده و سپس پودر به‌تدریج اضافه می‌شود. بعد از اختلاط اولیه نیز باید زمان استراحت توصیه‌شده محصول رعایت شود و سپس مخلوط دوباره هم زده شود.

قدم هفتم: کاشی‌ها را چطور نصب کنیم که بندها پر از ملات نشوند؟

بعد از شانه کردن ملات روی سطح، نباید کاشی را با فشار مستقیم و شدید در جای خود فرو کرد.

می‌توان کاشی را نزدیک لبه کاشی زیرین قرار داد و با یک حرکت کنترل‌شده به محل نهایی هدایت کرد. این کار کمک می‌کند ملات کمتری از میان بندها بیرون بزند. برای رج اول نیز بین کاشی و صفحه کابینت فاصله کوچکی باقی می‌ماند و کاشی مستقیماً روی کانتر قرار نمی‌گیرد.

اگر تجربه کاشی‌کاری ندارید، استفاده از اسپیسر در اطراف کاشی‌ها کمک می‌کند فاصله بندها منظم‌تر باقی بماند.

قدم هشتم: با لبه ضخیم دو لایه کاشی چه کنیم؟

یکی از تفاوت‌های این روش با تخریب کامل، بیشتر شدن ضخامت نهایی بین کابینتی است. این مسئله معمولاً بیشتر در لبه‌های باز کار دیده می‌شود. برای پوشاندن این قسمت می‌توان از پروفیل‌های فلزی مخصوص لبه یا کاشی‌های باریک تزئینی استفاده کرد.

در بعضی پروژه‌ها نیز فقط قسمت کوچکی از کاشی قدیمی در لبه باز می‌شود تا پایان کار ظاهر تمیزتری داشته باشد. بنابراین نوع تمام شدن لبه‌ها را قبل از شروع نصب مشخص کنید؛ نه وقتی که تمام کاشی‌ها چسبانده شده‌اند.

قدم نهم: بندکشی، آخرین مرحله‌ای که ظاهر کار را می‌سازد

بعد از اینکه ملات زمان کافی برای خشک شدن داشت، اسپیسرها خارج شده و بندکشی انجام می‌شود. مواد بندکشی با زاویه روی درزها کشیده می‌شوند تا فضای بین کاشی‌ها پر شود و پس از زمان اولیه گیرش، سطح با اسفنج مرطوب تمیز می‌شود.

اما در محل اتصال کاشی به صفحه کابینت و همین‌طور کنج دیوارها بهتر است از بندکشی سیمانی استفاده نشود. این قسمت‌ها با سیلیکون همرنگ بندها پر می‌شوند تا درز نهایی انعطاف بیشتری داشته باشد.

بالاخره تخریب کنیم یا روی کاشی قبلی کاشی بچسبانیم؟

اگر کاشی‌های قبلی محکم هستند و فقط می‌خواهید ظاهر بین کابینتی را تغییر دهید، اجرای کاشی جدید روی سطح قدیمی می‌تواند راهی برای کاهش تخریب آشپزخانه باشد.

اما موفقیت این روش فقط به «چسباندن یک کاشی روی کاشی دیگر» خلاصه نمی‌شود. تمیزکردن چربی، آماده‌سازی سطح، تراز کردن چیدمان، انتخاب ماده نصب مناسب، مدیریت پریزها و پرداخت لبه‌ها در نتیجه نهایی نقش مهمی دارند.