سقف کرومیت

۳ اردیبهشت ۱۳۹۶

مقدمه

سقف کرومیت هم در ساختمان‌های بنایی و هم در ساختمان‌های اسکلت فلزی و اسکلت بتن کاربرد داشته و جزء دسته سقف‌های سازه‌ای سبک محسوب می‌شود. سیستم تیرچه‌های فولادی با جان در ترکیب با بتن شامل ترکیب یکپارچه‌ای از تیرچه‌های فلزی خود ایستا با فواصل تقریباً یکسان و دال بتنی فوقانی است که به صورت تیر T شکل عمل می‌کند. برای اجزای پر کننده بتن تیرچه‌ها، می‌توان از قالب‌های موقت یا دائم مانند بلوک سفالی، بلوک بتنی یا از قطعات سبک استفاده نمود. این سقف‌ها که به سقف کرومیت معروفند انواع مختلفی دارند.

تعریف

سیستم تیرچه‌های فولادی با جان در ترکیب با بتن شامل ترکیب یکپارچه‌ای از تیرچه‌های فلزی خود ایستا با فواصل تقریباً یکسان و دال بتنی فوقانی است که به صورت تیر T شکل عمل می‌کند. برای اجزای پر کننده بتن تیرچه‌ها، می‌توان از قالب‌های موقت یا دائم مانند بلوک سفالی، بلوک بتنی یا از قطعات سبک استفاده نمود. این سقف‌ها که به سقف کرومیت معروفند انواع مختلفی دارند.

کاربردها

این نوع سقف‌ها هم در ساختمان‌های بنایی و هم در ساختمان‌های اسکلت فلزی و اسکلت بتن کاربرد داشته و جزء دسته سقف‌های سازه‌ای سبک محسوب می‌شوند.

مزایا و معایب

مزایا

- عدم نیاز به شمع‌بندی به دلیل اینکه خود تیرچه‌ها به تنهایی (قبل از گرفتن بتن) وزن بتن خیس و عوامل اجرایی را تحمل می‌کند.

- سرعت و سهولت اجرای این نوع سقف‌ها به نسبت سیستم‌های مشابه ، آسانتر و با سرعت بیشتری اجرا می‌شوند.

- امکان اجرای همزمان چند سقف: به دلیل استفاده از شمع‌بندی می‌توان عملیات بتن‌ریزی را بر روی چند سقف به صورت هم زمان انجام داد.

- یکپارچگی سقف و اسکلت: به علت جوش شدن تیرچه‌ها به اسکلت پس از گرفتن بتن سقف و اسکلت یکپارچه شده و می‌تواند مانند یک دیافراگم صلب عمل کند.

- امکان حذف کش‌ها در اسکلت فلزی: به علت یکپارچگی سقف و اسکلت می‌توان کش‌ها (اعضای غیر باربر) را حذف کرد. البته در این مورد اختلاف نظرهایی بین متخصصین وجود دارد. این موضوع علاوه بر صرفه‌جویی در مصرف فولاد باعث یکنواختی زیر سقف نیز می‌شود. در سقف‌های تیرچه بلوک معمولی به علت عدم امکان اتصال مکانیکی بین تیرچه‌های بتنی و پل‌های فلزی، هماهنگی تغییر مکان جانبی قالب‌ها به وسیله کش‌ها تامین می‌گردد.

- عدم نیازبه سقف کاذب

- به علت فاصله بیشتر تیرچه‌های فلزی نسبت به تیرچه‌های بتنی اجرای داکت تاسیسات بدون قطع تیرچه‌ها امکان‌پذیر است.

- در سازه‌های فولادی اتصال تیرچه‌های کرومیت به پل‌ها بهتر از سقف‌های تیرچه و بلوک معمولی بوده و عملکرد آن بهتر است.

معایب

- مانند سقف‌های طاق ضربی داغ تیرچه بعد از گذشت مدت زمانی از گچ‌کاری از زیر سقف نمایان می‌شود. منظور از داغ تیرچه، رد یا اثر تیرچه به علت ضخامت نازک گچ بر روی بال تحتانی تیرچه و جذب ذرات معلق در هوا در اثر خاصیت مغناطیسی آهن و بعضاً عدم اجرای ضد زنگ پایین تیرچه، قبل از گچ کاری و زنگ زدن آن می‌باشد.

- عدم اجرای اصولی این سقف‌ها توسط نصابان نا آگاه، اجرای این سقف‌ها نیاز به اکیپ ماهر و دوره دیده دارد.

استفاده از بلوک‌های نامناسب و با کیفیت کم که گاهی هنگام بتن‌ریزی می‌شکنند و سبب ریختن بتن به زیر سقف و مشکلات اجرایی می‌شود و یا استفاده از بلوک‌های پلی استایرنی که ضد حریق و نسوز نباشد و یا دانسیته آن کم باشد.

- تاسیسات به علت وجود سقف کاذب باید در کف اجرا شود که این امر باعث بالا رفتن وزن کف سازی می‌شود.

- تیرچه‌ها از لحاظ کیفیت ساخت کاملا باید کنترل گردد شرایط فنی و استاندارد ساخت باید در آنها رعایت گردد

اجزاء تشکیل دهنده

- تیرچه فولادی با جان باز

- بلوک

- میلگرد افت و حرارت

- کلاف عرضی

- بتن پوششی درجا

  • مشخصات فنی

- تیرچه‌های فولادی با جان باز: تیرچه فولادی با جان باز عنصر پیش ساخته‌ای است که  به صورت خرپاهای ویژه دو سر ساده اجرا می‌شود و در دو مرحله زمان اجرا و قبل از از گرفتن بتن و دیگری پس از گرفتن بتن تحت بارگذاری قرار می‌گیرد. تیرچه فولادی با جان باز شامل بال تحتانی، اعضای قطری و بال فوقانی می‌باشد. بال تحتانی که از تسمه ساخته شده و به عنوان عضو کششی خرپا عمل می‌کند. اعضای قطری که معمولاً از میلگرد می‌باشند و به عنوان عضو مورب خرپا عمل نموده و به کمک اعضای کششی و فشاری، ایستایی لازم را برای عمل بارهای وارده تامین نمایند. بال فوقانی تیرچه نیز از تسمه یا ناودانی یا نبشی ساخته شده و در داخل بتن پوشش قرار می‌گیرد.

بال پایین یا ورق پایینی باید با استاندارد ملی شماره 1600 مطابقت داشته و فاقد هرگونه اعوجاج و زنگ زدگی باشد. متاسفانه برخی از مجریان سقف به جهت صرفه اقتصادی از ورق‌های کهنه و موجدار (پلیسه مانند) استفاده می‌کنند که این امر باعث ضعف سقف و عدم اجرای جوشکاری مناسب می‌گردد. عرض ورق پایین حداقل 10 سانتیمتر است و تنها در دهانه‌های کمتر از 4 متر می‌توان از عرض 8 سانتیمتر استفاده کرد. بر اساس بند 3-1-6 نشریه 151 حداقل ضخامت ورق پایین 3 میلیمتر است. توصیه می‌شود بال تحتانی تیرچه‌ها در زیر و در قسمت نشیمن بلوک‌ها و در ضخامت ورق به شکل مناسبی ضد زنگ بخورد و ضخامت آن از 5 میلیمتر نازکتر نگردد. طبق بند 2-1-1 نشریه 151 استفاده از فولاد سخت (A3) برای میلگرد های خرپایی و نیز کلاف عرضی مجاز نمی‌باشد.

یکی از خرابی‌های رایج و خطرناک در سقف کرمیت، شکست جوش میلگردهای خرپایی از محل اتصال می‌باشد. یکی دیگر از خرابی‌های رایج در سقف‌های کرومیت کمانکش جانبی بال فشاری (نبش فوقانی) می‌باشد که منجر به خرابی سقف قبل از گیرش بتن می‌شود. این عمل معمولا در زمان اجرای سقف و وارد آمدن بار های زیاد ناشی از انباشته شدن بتن و یا ضربه پمپ بتن رخ می‌دهد. جهت اصلاح این اشکال باید فاصله مهارهای جانبی بال فشاری کاهش یابد. به این منظور طبق بند 2-1-4-3 نشریه 151 باید آرماتور فوقانی کلاف عرضی به نبشی فوقانی جوش شود تا بال فوقانی تیرچه‌ها را مهار کند. برای این منظور باید کلاف عرضی در فاصله‌های تقریباً مساوی اجرا شود. جهت اطمینان از عدم کمانش بال فشاری توصیه می‌شود آرماتورهای دال نیز به نبش فوقانی جوش شوند تا فاصله مهارهای جانبی کاهش یابد.

- بلوک: از بلوک‌های توخالی سفالی، بتن و یا از انواع مصالح سبک مناسب برای پر  کردن فضای خالی بین تیرچه‌ها و به عنوان قالب زیرین بتن پوشش درجا استفاده شود. بعلاوه قسمت زیرین بلوک معمولاً برای تامین سطحی صاف به منظور انجام نارک‌کاری و تیغه‌های داخلی بلوک، برای تقویت ایستایی مقطع بلوک، طراحی و ساخته می‌شوند. بلوک‌ها نقش سازه‌ای در تحمل بارهای وارد بر سقف را ندارند اما باید قادر به تحمل ضربه‌های ناشی از حمل و نقل متعارف و بارهای حین بتن‌ریزی باشند. بلوک‌های سفالی باید عاری از ترک و دانه‌ای آهکی بوده و رنگ آنها کاملاً یکنواخت باشد و به طور یکسان پخته شده باشد. سطح بلوک سفالی باید صاف و عاری از انحنا و خمیدگی بوده و دارای لبه‌های تیز و مستقیم و بافت ریز متراکم باشند و ضخامت تیغه‌های داخلی بلوک‌های سفالی نباید از 8 میلیمتر کمتر باشد. استفاده از بلوک پلی استایرن در صورتی مجاز است که بر اساس ابلاغیه وزارت مسکن از نوع نسوز بوده و دارای تاییدیه فنی از مرکز تحقیقات مسکن باشد. در عمل دیده می‌شود که با وجود خرید بلوک‌های نسوز مقادیری بلوک قابل اشتعال نیز همراه اجناس تحویلی می‌باشد. پیشنهاد می‌شود برای جلوگیری از خطر آتش‌سوزی تمام بلوک‌ها را با شعله آزمایش نموده و چنانچه بلوک شعله‌ور شد از به‌کارگیری آن خودداری شود. در ضوابط اعلام شده از سوی مرکز تحقیقات مسکن در صورت استفاده از بلوک‌های پلی‌استایرن باید سطح زیرین با لایه‌ای از رابیتس که به نحو مناسبی به سقف مهار شده پوشانده شود و سپس با ملات گچ ضخامت 5/2 اندود شود. در مورد بلوک‌های سیمانی ضخامت جداره بلوک بایستی حداقل 5/1 سانتیمتر بوده و نشیمن بلوک روی تیرچه 75/1 سانتیمتر باشد. در نقاطی که امکان استفاده از بلوک کامل میسر نباشد باید از بلوک‌های با اندازه متفاوت استفاده شود. پر کردن این قسمت‌ها با خرده بلوک ممنوع می‌باشد.

- میلگرد افت و حرارت: برای مقابله تنش‌های ناشی از افت و تغییرات دما، میلگردهای  افت و حرارت در جهت عمود بر تیرچه‌ها در قسمت بالای سقف نصب می‌شوند. حداقل قطر میلگردهای افت و حرارت برای فولاد نرم 5 میلیمتر و برای فولادهای نیمه سخت 4 میلیمتر می‌باشد. حداقل سطح مقطع این میلگردها نباید 002/0 سطح مقطع دال بتنی کمتر باشد فاصله بین دو میلگرد افت و حرارت متوالی نباید از هیچ یک از مقادیر 5 برابر ضخامت دال بتنی و 30 سانتی‌متر بیشتر شود. مطابق بند 9-11-2-6-3 مبحث نهم در صورتی که فاصله بین تیرچه‌ها از 75 سانتیمتر بیشتر نباشد و ضخامت دال بتنی از 50 میلیمتر و یک دوازدهم فاصله آزاد بین تیرچه‌ها بیشتر باشد می‌توان آرماتورها را تنها در یک جهت و در جهت عمود بر دال قرار دارد.

در شیوه‌ای از اجرای سقف تیرچه فولادی با جان باز، از قالب‌های فلزی جمع شونده استفاده می‌گردد. (کرومیت کامپوزیت). در این روش پس از گیرش بتن قالب جمع‌آوری می‌شود. در این حال می‌توان فاصله بین تیرچه‌ها را تا 90 سانتیمتر افزایش داد. در این حالت لازم است که از دو ردیف میلگرد در دو جهت عمود بر هم در سقف استفاده شود. ضخامت دال و آرماتور آن در این روش باید بر اساس ضوابط دال‌های یکطرفه طرح گردد.

- کلاف عرضی: استفاده از کلاف عرضی در سقف اجباری است. کلاف عرضی شامل دو میلگرد به قطر حداقل 122 میلیمتر است. یک میلگرد روی بال تحتانی و یک میلگرد در زیر یا روی بال فوقانی تیرچه به موازات هم به صورت عمود بر تیرچه‌ها به آنها جوش می‌شوند. عرض کلاف نباید کمتر از 10 سانتیمتر اختیار شود. انتهای کلاف عرضی باید هم در پایین و هم در بالا در محل برخورد با تیر فرعی مهار شوند. برای دهانه‌های کوچکتر از 5/5 متر استفاده از حداقل یک کلاف عرضی الزامی است. برای دهانه‌های بزرگتر، کلاف های عرضی باید به نحوی انتخاب شوند که فاصله دو کلاف عرضی مجاور هم ار 5/2 متر تجاوز نکند. در دهانه‌های کوچکتر از 3 متر نصب میلگرد و جوش دادن آن به تیرچه‌ها کفایت می‌کند و نیازی به ایجاد فاصله بین بلوک‌ها برای نفوذ بتن نمی‌باشد.

- بتن پوششی درجا: بتن پوششی قسمتی از تیر مرکب است که پس از جاگذاری  تیرچه‌ها و بلوک‌ها بتن‌ریزی می‌گردد و پس از حصول مقاومت لازم به کمک عضو کشی فولادی (تیرچه فولادی با جان باز) بار وارد بر سقف را تحمل می‌کند. مقاومت بتن پوششی بر اساس طول دهانه و بار وارده طرح و محاسبه می‌گردد. طبق بند 3-1-3 نشریه 151 ضخامت دال بتنی نباید از 50 میلیمتر و یک دوازدهم فاصله آزاد بین تیرچه‌ها کمتر باشد. لذا با توجه به فاصله بین تیرچه‌ها برابر 75 سانتیمتر حداقل ضخامت دال بتنی بایستی 5/5 سانتیمتر باشد.

نکته دیگر در مورد سقف‌های کرومیت امکان حذف کش‌ها در سازه های فولادی است. وظیفه کش انسجام بخشیدن به سازه به‌خصوص در حین وارد شدن بادهای جانبی بر ساختمان می‌باشد. همچنین کش‌ها کمک می‌کنند تا ستون‌ها در زمان اجرای بتن‌ریزی سقف از حالت راستای قائم خود (شاقولی) خارج نشوند. بر این اساس توصیه می‌شود که در اجرای سقف‌های کرومیت کش‌ها حذف نشوند. همچنین با توجه به اینکه غالب محاسبان کش‌ها را برای بارهای قائم طراحی نمی‌کنند لازم است در مجاورت کش‌ها، تیرچه حذف نشده و بلوک‌ها روی کش‌ها قرار نگیرند.

اصطلاحات بازار و نکات مهم خرید

در صورتی که سقف سازه شما کرومیت می‌باشد و از بلوکه‌های پلی استایرن در آن استفاده می‌شود باید دقت نمایید که این بلوکه‌ها از نوع کندسوز بوده و تاییدیه‌های مربوطه را داشته باشند. همچنین می‌توان با استفاده از شعله این بلوکه ها را در کارگاه تست نمایید. به این صورت که شعله را به بلوکه نزدیک می‌کنیم، بلوکه شروع به سوختن می‌کند و با دور کردن شعله از بلوکه، فرآیند سوختن متوقف می‌شود و به اصطلاح سوختن بلوکه قطع می‌شود. نکته مهم دیگر در سقف‌های کرومیت تخصص اکیپ اجرای آن می‌باشد. با توجه به اینکه سقف‌های کرومیت نکات ریز اجرایی فراوانی دارند ضروری است که از اکیپ های آموزش دیده جهت اجرای این سقف‌ها استفاده نمود. بنابراین توصیه می‌شود هنگام انتخاب اکیپ اجرایی حتما نمونه کارهای قبلی آنها بازدید شود و با افراد متخصص مشورت شود.

شرایط حمل و نگهداری کارگاهی

حمل و نگهداری بلوک‌ها

این عمل باید طوری انجام شود که از شکسته شدن آنها زیر فشار نیروهای غیر متعارف و در اثر ضربه جلوگیری شود. در صورتی که تجهیزات کافی برای حمل بلوک در دسترس باشد، ابتدا بلوک‌ها روی پالت‌های چوبی یا فلزی به ابعاد 20/1*20/1 متر چیده می‌شوند. در هر پالت، بسته به ابعاد بلوک می‌توان 5 یا 6 ردیف 12 تا 18 تایی بلوک چید. در عین حال ارتفاع بلوک‌های چیده شده نباید از حدود 20/1 بیشتر شود. سپس پالت‌های پر از بلوک به وسیله لیفت تراک از محل تولید به محل انبار کارخانه حمل می‌گردد و از آنجا توسط کامیون کفی به محل مصرف ارسال می‌شوند. در صورتی که بالابرهای مناسب در کارگاه موجود باشند پالت‌ها را به طبقات منتقل می‌کنند. در کارگاه نیز بلوک‌های سفالی و بتنی معمولاً به وسیله فرغون به محل نصب منتقل می‌شوند. چیدن بلوک‌ها روی زمین صاف چنان انجام می‌شود که تیغه‌های آنها در امتداد قائم قرار گرفته و به طور مرتب کنار هم انبار شوند. پس از اتمام هر ردیف بلوک‌های ردیف بالاتر در جهت عمود بر ردیف قبل چیده می‌شود تا قفل و بست مناسبی بین ردیف‌های متوالی ایجاد شود. تعداد ردیف‌ها باید طوری باشد که بلوک‌های زیرین در اثر فشار وزن بلوک‌های بالاتر از خود خرد نشوند. همچنین چیدن بلوک‌ها به سادگی میسر باشد.

حمل و نگهداری تیرچه‌ها

عدم دقت به هنگام حمل و نقل تیرچه‌ها باعث شکستن جوش‌ها و خم شدن اعضای خرپا می‌شود. حمل و نقل تیرچه‌ها توسط دو نفر و در حالی که هرکدام از 20 تا 50 سانتیمتری دو انتهای تیرچه را گرفته‌اند، انجام می‌شود. در مورد تیرچه‌های بلندتر و سنگین‌تر تعداد نفرات به نسبت افزایش می‌یابد. نفرات بعدی تیرچه را طوری می‌گیرند که فاصله نفرات از یکدیگر تقریباً مساوی باشد. اگر برای بالا بردن قطعات، از جرثقیل یا سایر دستگاه‌های بالابر استفاده می‌شود، قلابهای جرثقیل باید در فاصله 20 تا 50 سانتیمتری دو انتهای قطعه پیش ساخته وصل شود و با کمال دقت حمل شوند. برای انبار کردن تیرچه‌ها و دال‌ها، ابتدا تخته‌هایی به ضخامت حداقل 5/2 سانتیمتر و به عرض حدود 10 سانتیمتر روی زمین مسطح مقابل هم گذاشته می‌شوند. سپس یک یا چند ردیف از قطعات پیش ساخته کنار هم و روی تخته ها چنان قرار داده می‌شوند که فاصله انتهای قطعات از محل اتکای آنها روی تخته در حدود 20 تا 50 سانتیمتر باشد. بعد از پر شدن هر ردیف دو عدد تخته در امتداد تخته‌های قبل و در امتداد شاقولی آنها گذاشته شده و مجدداً عمل تکرار می‌شود. تعداد ردیف‌های روی هم باید به حدی باشد که به قطعات زیرین صدمه وارد نشود.

نحوه اجرای کلی

برای اندازه‌گیری طول تیرچه‌های مورد نیاز جهت سفارش ساخت تیرچه‌ها باید فاصله لب به لب بال تحتانی تیرهایی را که تیرچه‌ها بر روی آنها قرار می‌گیرند اندازه‌گیری نمود و به اندازه 4 تا 6 سانتیمتر به طول مورد نظر افزود. برای جلوگیری از بروز اشتباه هنگام نصب تیرچه‌ها، تهیه کروکی از تیرها و تیرچه‌ها با ذکر اندازه‌های مورد نظر توصیه می‌شود. برای صرفه‌جویی در مصرف تیرچه‌ها در کناره تیرهای فرعی، در صورتی که فاصله لبه آخرین بلوک تا تیر فرعی کمتر از 12 سانتیمتر باشد به جای تیرچه از یک تسمه به عرض مناسب (تسمه کنار پل) استفاده می‌شود. این تسمه به تیر فرعی جوش شده و لبه بلوک‌های انتهایی روی آن قرار می‌گیرد. در اینصورت تیر فرعی باید برای باربری قائم مورد کنترل قرار گیرد. در صورتی که طول تیرچه‌ها بزرگتر از اندازه لازم باشد، طول اضافی میلگردها و اعضای بال فوقانی و تحتانی بریده شده و پس از قرارگیری تیرچه‌ها در محل مناسب، دو طرف تیرها بر اساس جزئیات اجرایی تقویت شده و به تیرهای اصلی متصل می‌شوند که معمولاً این تقویت به وسیله یک گوشواره اضافی در محل تکیه گاه (میلگرد زیگزاگ) انجام می‌شود. حداقل طول جوش در هر طرف تیرچه 5 سانتیمتر می‌باشد. بال فوقانی تیرچه‌ها نباید به تیرهای نشیمن جوش شود.

در صورتی که بال تحتانی تیرچه بالاتر از بال تحتانی تیر اصلی باشد، باید تکیه‌گاه (نشیمن) مناسبی بر روی جان تیر اصلی تعبیه گردد. برای این منظور استفاده از نبشی نشیمن مناسب است. طول نشیمن باید جهت انجام جوش حداقل 2 سانتیمتر بزرگتر از عرض بال تحتانی باشد. در سازه‌های بتنی، نحوه کارگذاری و اتصال تیرچه با تیرهای بتنی باید به گونه‌ای باشد که بال تحتانی تیرچه‌ها روی قالب چوبی یا فلزی زیر تیر قرار گیرد. در مورد تیرهای بتنی با ارتفاع بیشتر از تیرچه نیز باید تیرچه‌ها به داخل تیر بتنی امتداد یافته و روی لبه آویز قالب قرار گیرد. سپس کلاف‌های عرضی اجرا می‌شوند. برای این کار از یک میلگرد در قسمت پایین استفاده شده و به بال تحتانی تیرچه‌ها جوش می‌شود و میلگرد فوقانی کلاف عرضی به بال فوقانی جوش می‌شود. برای قالب‌بندی کلاف عرضی از تخته‌هایی به عرض حداقل 12 سانتیمتر و ضخامت 2 سانتیمتر استفاده می‌شود. هنگام جوشکاری میلگرد کلاف عرضی باید دقت شود که تیرچه در اثر جوش آسیب نبیند. اگر میلگرد کلاف عرضی کوتاه باشد، لازم است همپوشانی آن را با قرار دادن میلگردها کنار یکدیگر و جوشکاری به طول حداقل 5 سانتیمتر تامین کرد. در صورت وجود تیرهای فرعی بین ستونی (کش‌ها) میلگردهای کلاف عرضی به آنها نیز جوش می‌شوند. لازم است در دهانه‌های 3 تا 5/5 متر از یک ردیف و دهانه‌های بیش از 5/5 متر از 2 ردیف و دهانهی بیش از 5/5 متر از 2 ردیف کلاف عرضی استفاده شود. برای دهانه‌های کوچکتر از 3 متر تنها نصب میلگرد و جوش دادن آن به تیرچه‌ها کفایت می‌کند و نیازی به ایجاد فاصله بین بلوک‌ها برای نفوذ بتن نیست.

برای جلوگیری از خروج بتن از کناره‌های تیرهای لانه زنبوری یا دیگر فضاها باید از تخته قالب‌بندی استفاده نمود. تخته باید محکم بسته شود تا فشار بتن را تحمل نموده و اصطلاحا در نرود. در نقاطی که استفاده از بلوک کامل میسر نباشد باید از بلوک‌های با عرض‌های مختلف استفاده نمود. برای پر کردن قسمت‌های مورب (تیر ریزی مورب) نیز باید از بلوک‌هایی که متناسب با شکل و اندازه محل مورد نظر بریده می‌شوند استفاده کرد. چیدن خرده بلوک برای پر کردن این فواصل ممنوع است. میلگردهای افت حرارتی که به فواصل ذکر شده در نقشه‌های اجرایی که حداکثر 30 سانتیمتر می‌باشد عمود بر تیرچه‌ها اجرا می‌شوند و می‌توانند از میلگرد 6 و 8 و یا 10 میلیمتر باشند. اتصال این میلگرد ها به تیرچه‌ها با سیم یا جوش خواهد بود و برای اتصال محکم میلگردها به تیرچه‌ها و نیز تامین مهار جانبی تیرچه‌ها معمولاً از روش جوش دادن استفاده می‌شود که دراین صورت میلگردها باید A2 یا A1 باشند. پس از نصب آرماتورهای حرارتی و بستن قالب دور سقف نوبت به عملیات بتن‌ریزی می‌رسد. حداقل ضخامت بتن نباید کمتر از 5/5 سانتیمتر باشد که در حین عملیات بتن‌ریزی باید این ضخامت به وسیله شاخص‌هایی چک شود. مثلا یک روش این است که در چند نقطه از سقف آجرهایی که معمولاً 5 تا 5/5 سانتیمتر ضخامت دارند قرار داده شود و وقتی بتن‌ریزی محل استقرار آجرها رسید ضخامت بتن با این آجرها سنجیده شود و سپس آجر برداشته شده و جای آن با بتن پر شود و یا می‌توان از سنبه هایی از جنس میلگرد که در فاصله 5/5 سانتیمتری از نوک آن علامت‌گذاری انجام شده، استفاده کرد و با فرو کردن سنبه در بتن ضخامت بتن سنجیده شود. در مورد رعایت نکاتی مانند اسلامپ بتن، ویبره زدن در محل تیرچه‌ها و غیره نیز همانند سقف‌های تیرچه بلوک عمل می‌شود که در قسمت مربوط به سقف‌های تیرچه بلوک توضیح داده شده است. نکته مهم دیگر این است که بال تحتانی تیرچه‌ها باید به پل‌ها جوش شود. اما بال فوقانی نباید جوش داده شود زیرا اتصال در محاسبه، مفصل فرض می‌شود.

پرسنل و مدت زمان اجرا

با یک اکیپ 4 نفره و استفاده ار جرثقیل جهت نصب تیرچه‌ها می توان تا 150 متر مربع سقف را در روز آماده بتن‌ریزی نمود که این زمان بدون احتساب زمان لازم جهت اجرای اسکلت سقف می باشد.

دستگاه‌های مورد نیاز برای اجرا

معمولاً به دستگاههایی نظیر جرثقیل و پمپ بتن و اره و تیشه و فرز و دستگاه جوش و انبر و سیم آرماتوربندی و غیره نیاز می‌باشد.

شرایط جوی مناسب

جهت اجرای سقف کرومیت تا قبل از مرحله بتن‌ریزی در هر دمایی می‌توان کار کرد. مشروط به این که در هنگام جوش کاری تیرچه‌ها به پل‌ها در دمای کمتر از صفر عملیات پیش گرمایش را اجرا نمود و فقط در زمان بارندگی امکان کار میسر نیست ولی در زمان بتن‌ریزی باید شرایط جوی مناسب جهت انجام عملیات بتن‌ریزی نظیر دمای بین 5 تا 35 درجه سانتیگراد. عدم بارش برف و باران، عدم بتن‌ریزی بر روی سطوح یخ زده و یا برف دار، و ... برقرار باشد. همچنین باید در نظر داشت که بتن تازه ریخته شده دچار یخ زدگی نشود. البته در صورت ضرورت انجام بتن‌ریزی در شرایط نامساعد باید تمهیدات خاص این شرایط را مطابق با آیین نامه ها و دستورالعمل های موجود رعایت کرد.

شرایط نگهداری پس از اجرا

پس از عملیات بتن‌ریزی عملیات عمل آوری بتن بایستی اجرا شود. در سقف کرومیت، بتن پوششی را باید دست کم تا کسب حدود 70 درصد از مقاومت 28 روزه‌اش تحت مراقبت قرار داد. در دمای متوسط 20 درجه سانتیگراد رسیدن به این مقاومت، معادل 7 روز زمان می‌برد. توصیه می‌شود در دمای متوسط روزانه 20 درجه سانتیگراد آب‌پاشی بتن در 3 شبانه روز اول دست کم 3 بار در روز و یک بار در شب انجام شود و در 4 روز دیگر دست کم 3 بار در روز آب پاشی شود. در دمای بالاتر و هوای خشک تر فواصل آب‌پاشی کوتاه‌تر می‌شود. ظهور غیر عادی ترک در سطح بتن نمایانگر مراقبت ناکافی از بتن است. همچنین به وسیله گونی یا کاه و نظایر آنها بتن را از تابش مستقیم آفتاب و وزش باد باید محافظت نمود و روی آنها را مدام آب‌پاشی کرد. در مناطق سرد سیر و در مناطق یخ بندان نیز باید تمام نکات بتن‌ریزی در هوای سرد را جهت جلوگیری از یخ زدن بتن رعایت نمود.

توالی اجرا

اجرای این سقف‌ها در ساختمان‌های اسکلت فلزی پس از اجرای کامل اسکلت سازه و تکمیل جوشکاری‌های آن انجام می‌شود و در ساختمان‌های بتنی پس از اجرای ستون‌ها و همزمان با اجرای تیرهای سقف اجرا می‌شود و معمولاً پله‌ها را نیز همزمان با سقف‌ها قالب‌بندی و بتن‌ریزی می‌کنند.

کنترل کیفی و فاکتورهای تعیین کننده

اجرای صحیح

در صورتی که از جوش جهت اتصال میلگردهای حرارتی به سقف استفاده می‌شود حتما از میلگرد A2 یا A1 استفاده شود.

قبل از اجرای نازک‌کاری سطح زیر سقف، حتما بال پایینی تیرچه‌ها ضد زنگ زده شود.

جهت اتصال تیرچه‌ها به پل‌ها حداقل از 5 سانتیمتر طول جوش استفاده شود.

در دهانه‌های بین 3 تا 5/5 حداقل یک کلاف عرضی و در دهانه‌های بزرگتر از 5/5 متر 2 کلاف عرضی اجرا شود.

جهت اجرای کلاف عرضی از حداقل دو میلگرد با سایز حداقل 12 میلیمتر یکی در بال و دیگری در پایین که به بال بالا و پایین تیرچه جوش شده، استفاده شود.

عرض کلاف عرضی حداقل 10 سانتیمتر باشد.

فاصله بین میلگردهای افت حرارتی مطابق نقشه‌های اجرایی رعایت شده باشد که این فاصله حداقل 30 سانتیمتر می‌باشد.

استفاده از خرده بلوک جهت پر کردن فاصله بین تیرها ممنوع است.

در صورت استفاده از بلوک‌های سفالی پیشنهاد می‌شود قبل از عملیات بتن‌ریزی سقف آب‌پاشی شود تا از جذب آب بتن به وسیله بلوک‌ها جلوگیری شود.

عملیات نگهداری بتن پس از اجرا مطابق آنچه در قسمت نگهداری پس از اجرا گفته شد انجام شود.